حکم شرعی کاشت ناخن مصنوعی

بررسی فقهی حکم کاشت ناخن مصنوعی

حکم کاشت ناخن طبیعی و مصنوعی

ناخن کاشته شده‌ی جدید اگر از جنس ناخن بوده و جزء بدن شود، کاشت آن جائز، و مانع وضوء یا غسل نیست. ولی اگر از جنس پلاستیک و امثال آن باشد چه روی گوشتِ زیر ناخن و یا روی ناخن طبیعی کاشته شود جائز نیست، چون تفویت واجب في محله و مخالفت با امر به وضوء است. و فرقی بین واجب فعلی و غیر فعلی در حرمت تفویت آن نیست. مگر در صورتی که نکاشتن آن برای بدن مضرّ باشد، که در این صورت کاشت آن جائز بلکه لازم است، ولی برای وضوء و غسل باید به احتیاط واجب جمع بین تیمم و بین وضوء یا غسل کند.

حکم پیوند ناخن

اگر ناخن جدید گذاشته شده پیوندی باشد، مثلا ناخن مرده ای به سر انگشت خالی از ناخن انسان زنده پیوند زده شود بگونه ای که بعد از جوش خوردن جزء انگشت شود، هیچ مانعی در وضوء و غسل ایجاد نمی شود.

حکم وضوء و غسل با ناخن مصنوعی

ولی اگر از جنس ناخن نباشد یعنی مثلا نوعی پلاستیک باشد، خود عمل کاشت ناخن مانع شرعی ندارد. و حکم وضوء و غسل، چه اینکه ناخن مصنوعی پلاستیکی روی گوشت زیر ناخن کاشته شود، و یا روی ناخن اصلی طبیعی، در هر صورت وضوء و غسل روی آن، محل اشکال است؛زیرا در هر صورت آب به جزئی از اجزاء دست نمی رسد. بلکه عمل کاشت ناخن مصنوعی تکلیفاً محل اشکال است؛ بدلیل اینکه از قبیل تفویت واجب است، زیرا شستن دست از واجبات وضوء برای نماز است. و طهارت مائیه -یعنی وضوء و غسل- برای ادای فریضه‌ی نماز واجب است. و عمل کاشت ناخن مصنوعی از قبیل تفویت واجب -طهارت مائیه- است. مگر اینکه کاشتن آن برای علاج و درمان مرض مخوف یا مضرِ برای بدن باشد که در اینصورت عمل کاشت جائز بلکه واجب است.

وظیفه در صورت ضرر داشتن وضو

و در صورتی که کاشت ناخن مصنوعی به این سبب باشد -که وضوء بر روی گوشت زیر ناخن، یا روی ناخن طبیعی برای بدن ضرر دارد-، وظیفه‌ی وضوء تبدیل به تیمم می شود. ولی اگر وضوء ضرر نداشته باشد ولی گرفتن ناخن مصنوعی ممکن نباشد و یا ضرر داشته باشد، در این صورت احتیاط در جمع بین وضوء و تیمم است. و این صورت جای وضوی جبیره نیست؛ چون متیقن از مدلول نصوص جبیره صورت شکستگی یا زخم است. و این بر فرض مزبور صادق نیست؛ زیرا صورتی که رفع مانع اختیاری ضرر داشته باشد خارج از مدلول این نصوص می باشد، ولی -به دلیل عدم امکان رفع مانع و احتمال انصراف ادلّه ی مبطلیت مانع به مانع قابل رفع- احتمال جریان اطلاق این نصوص نیز وجود دارد.

جمع بین وضوی جبیره و تیمم

و به همین دلیل احتمال شمول إطلاقات نصوص تیمم نیز وجود دارد؛ زیرا رفع مانع برای وضوء یا غسل ضرر دارد. و اطلاق روایات تیمم صورت ضرر داشتن وضوء و غسل را شامل می شود. از این رو احتیاط واجب در جمع بین وضوی جبیرة و بین تیمم است.

اشکال به حکم مانع بودن ناخن طبیعی

اما اشکال به اینکه: -مانعی برای صحت وضوء و غسل ایجاد نمی شود چون آب وضوء به گوشت زیر ناخن در حال عادی هم نمی رسد بخاطر اینکه ناخن طبیعی مانع است منتها به جای مانع طبیعی مانع مصنوعی است-، صحیح نیست؛ چون ناخن طبیعی مانع نیست. زیرا که خودش جزئی از اعضای وضوء است، مثل موی سر و صورت.