سوال پیرامون احکام فقهی عزاداری و فقه العزا

در فرض سؤال یعنی احکام فقهی عزاداری مقصود این است که شخص عزادار طبعاً حرکاتی و افعالی را در مقام عزاداری انجام می دهد، مانند فریاد زدن، قمه زدن، لباس در آوردن، و در هنگام سینه زنی مقادیم بدن را نمایاندن، و حمل بعضی علائم عزاداری که مجسمه حیوانات یا نقش صلیب بر آن منصوب است، و یا خواندن برخی اشعار که ظهور در غلو به معنای باطل دارد، و مانند آن؛ یعنی هرگونه گفتار و یا نوشتار مکتوب بر علائم عزا یا هر گونه فعلی برای عزاداری که با برخی اطلاقات ادله‌‌ی اولیه و نصوص کتاب و سنت در تضاد است. و نیز در برخی نصوص اهل بیت علیهم السلام وارد گردیده است که حضرات معصومین از بعض افعال در هنگام عزاداری منع فرموده اند.

حاصل اینکه: در تمام این موارد و مشابه آن وظیفه‌‌ی فقیه است که بر اساس ضوابط و قواعد مسلّم اجتهاد و فقاهت، حکم اینگونه افعال و گفتار را استنباط و برای عزاداران بیان کند تا آنکه عزاداری اهل بیت علیهم السلام خدای ناکرده همراه با افعال حرام نباشد و موجبات وهن مذهب را فراهم نسازد. و بسیار شایسته است که فقهاء در این زمینه بحث نموده و احکام شرعی و فقهی در زمینه عزاداری اهل بیت علیهم السلام را بیان کنند. و مقصود از عنوان فقه العزاء همین معنا می باشد. و ما نیز در کتاب: «دلیل الهُدی في فقه العزاء» بحث نسبتاً مفصّل و جامعی در این باره کرده ایم.

تاریخ:  ۱۴  جمادی الثاني سنه‌ی ۱۴۴۱ هـ.ق

برابر ۲۰ بهمن سال ۱۳۹۸ هـ.ش