بررسی احکام مهدورالدم بودن مسببان شهادت امام خامنهای و احکام دفاع مشروع
سوال
1- ادلّهی وجوب مقابله با قاتلان و عوامل شهادت رهبر معظم شهید حضرت آیة الله العظمی امام خامنهای (اعلی الله مقامه الشریف) را بیان فرموده و بفرمائید مهدور الدم و واجب القتل بودن آنان به کدام دلیل فقهی ثابت میشود؟
2- آیا وجوب مقابله و قتال با آمریکا و صهیونیست در شرایط کنونی از قبیل دفاع است؟ آیا در دفاع، مقابلهی به مثل و پاسخ به اندازهی ضربات دشمن دلیل شرعی دارد؟ آیا میتوان حملات پیش دستانه و یا بیشتر از میزان حمله دشمن داشت؟
پاسخ
بسم الله قاصم الجبارین
پاسخ سوال اول:
دربارهی انتقام از عوامل شهادت رهبر معظم شهید حضرت آیة الله العظمی امام خامنهای (قدس الله نفسه الزکیة) که مطالبهی به حق شما امت بیدار و ملت با ایمان و غیرتمند ایران اسلامی می باشد، نکاتی را بیان مینمایم.
عامل یا عاملان شهادت حضرت آیت الله العظمی شهید سید علی خامنهای (قدس الله نفسه الزکیة) مهدور الدم بوده ، و قتل آنان بر همه مسلمین و به هر صورت ممکن واجب است.
و أما دلیل اول این حکم: وجوب قتل هر کسی که کیان نظام مقدس اسلامی را مورد هجوم قرار داده و به خطر بیاندازد از ضروریات دین و مذهب و مورد اتفاق همهی علمای اسلام و نیز مورد اجماع اصحاب امامیه است.
و بیتردید جایگاه ولایت فقیه و مرجعیت شیعه و شخص رهبر معظم شهید انقلاب و ولی امر مسلمین حضرت آیتالله العظمی امام سید علی خامنهای (قدس الله نفسه الزکیة) رکن رکین نظام مقدس اسلامی بوده و جنایت و تعرض علیه آن مشمول این دلیل است.
دلیل دوم: آیهی شریفهی: «وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً» (اسراء: 33) و همچنین روایات متواتر ، دلالت بر این معنی دارد که هر کس مظلومی را به قتل برساند برای اولیاء دم حق قصاص ثابت است .
این ثبوت قصاص مورد اتفاق همهی فقهای اسلام بوده و از ضروریات دین است. و در این مورد، ولي دم، مطالبهی قصاص، و قتلِ قاتل یا قاتلانِ امام شهید را به گونهی رسمی اعلام فرمودهاند.
بنابراین وجوب قتل قاتلان امام شهید فقط مبتنی بر مسأله قصاص و خونخواهی نیست، بلکه در درجهی اول مبتنی بر وجوب قتال و قتل هر مهاجم علیه کیان اسلام و مسلمین است.
پاسخ سوال دوم:
نکتهی مهمی که باید به فرماندهان و مسئولین نظامی متذکر شوم این است که: مقابله و مقاتلهی شما در شرائط کنونی با دشمن از قبیل دفاع است؛ چرا که نخست دشمن جنایتکار، ایران را و ملت مسلمان را مورد هجوم قرار داده است.
لذا در این صورت، مقابله و مقاتله دفاعی تا حد بازدارندگی واجب قطعی است، توجه داشته باشید این دفاع و مقابله از قبیل آیهی: «فَمَنِ اعْتَدى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى عَلَيْكُمْ» (بقره: 194) نیست؛ چرا که روایات اهل بیت علیهم السلام و اصحاب امامیه این آیه را ناظر به تجاوزات و نزاعات شخصی بیان نمودهاند، بنابراین آیه شریفه به معنای جواز مقابله به مثل در اعتداء و تجاوز شخصی است.
لکن در مسأله دفاع از کیان اسلام و مسلمین ، آنچه که در قتال و جنگ دفاعی واجب است مقاتله و مقابلهی بازدارنده از هجوم، و ایجاد وحشت در دشمن از گستاخی و حمله مجدد و مسدود نمودن راه هجوم احتمالی است.
بنابراین: اگر بازدارندگی دشمن متوقف به پاسخ چند برابری هجمات و ضربات به دشمن بود، و یا نیازمند حملات پیش دستانه بود، به اتفاق و اجماع فقهای امامیه، بلکه به اجماع همه علمای اسلام مقاتله و پاسخ دفاعی بازدارنده واجب است، و این از قبیل دفاع و صیانت از کیان اسلام و مسلمین بوده، و این از اعظم واجبات و فرائض الهی در شرع أقدس میباشد.
اللهم صلّ علی محمد و آله و انصر حماة الدین و جیوش المؤمنین و اخذل الکفار و المنافین و وفّقنا لنصرة دینك و تبلیغ رسالاتك.
و السلام علی عباد الله الصالحین
تاریخ: 28 محرم الحرام ۱۴۴8 ھ.ق
برابر با: 22 تیر ۱۴۰۵ ھ.ش
حوزه علمیۀ قم
علی اکبر سیفی مازندرانی

