پنهان کردن نازائی در خواستگاری

سوال

اگر زنی احتمال بدهد یا یقین داشته باشد بچه دار نمی‌شود آیا می تواند این موضوع را از خواستگار خود مخفی کند؟ آیا این کار تدلیس محسوب نمی‌شود؟

پاسخ

گرچه عقم و نازایی زن از عیوب موجب فسخ عقد نکاح نیست، ولی تدلیس و مخفی کردن هر عیب که شرط ارتکازی ضمنی و عقد نکاح مبتنی بر آن باشد موجب خیار فسخ برای طرف مقابل می شود. و عُقم و نازائی از این قبیل است؛ لذا تدلیس و مخفی نمودن نازائی، مجوّز فسخ نکاح از جانب زوج می باشد.

پاسخ تفصیلی (ویژه محققین)

آنچه از عیوب زن که به دلیل نص و فتوی سبب شرعی ثبوت خیار فسخ عقد نکاح می باشید هفت عیب است، و آن: جذام، جنون، بَرَص، قَرْن یا عَفَل، إفضاء، عَمىٰ، و إقعاد یا زمانة است. و نصوص دالّ بر این عیوب به مفهوم حصر و تحدید، دلالت بر حصر عیوب مجوّز فسخ در این عیوب دارد.

و ما دلیل سببیت هر یک از این اسباب و روایات دالّ بر حصر را در کتاب نکاح مورد تحقیق قرار داده ایم. )دلیل تحرير الوسيلة: كتاب النكاح: ج۳، ص ۱۶۰ – ۱۹۳)

ولی عُقم یا نازائی در نصوص و فتاوی از عیوب مجوز فسخ نكاح شمرده نشده است. و چون عیوب مجوز فسخ نکاح از اسباب شرعی توقیفی خیار فسخ نکاح هستند؛  لذا اثبات آن نیاز به تمامیت دلالت نص و یا قیام اجماع دارد، و هیچکدام از آنها وجود ندارد، بلکه حتی مشهور یا جماعتی نیز به آن فتوا نداده اند. و مقتضای قاعدۀ أصالة اللزوم، وجوب وفای به عقد نکاح است. ولی به اتّفاق نصّ و فتوی تدلیس عیوبی که در ضمن عقد نکاح شرط سلامت از آن شده، یا شرط ارتکازی بوده و ازدواج مبنی بر آن باشد ـ بگونه ای که با وجود آن، زوج یا زوجه حاضر به ازدواج نباشند ـ مجوّز خیار فسخ بوده و بدون نیاز به طلاق، طرف مقابل می تواند عقد را فسخ کند.

و ما در کتاب نکاح (دلیل تحریر الوسیلة / کتاب النکاح: ج۳، ص۲۱۱ ـ ۲۲۵) با استدلال به وجوهی بیان کرده ایم که: تدلیس مطلق عیوبی که شرط ضمن عقد بوده، و یا نکاح مبنیّ بر نبود آن عیوب باشد، مثل عدم قابلیت جماع، و یا عقم و نازائی ـ گرچه از قبیل عیوب منصوص مجوّز فسخ نباشد ـ جائز نبوده و موجب خیار فسخ است؛ چون فرزندآوری غرض مهمّ و شرط ارتکازی در ازدواج بوده و غالباً با علم به نازائی، اقدام به ازدواج نمی کنند. ولی اگر عقم و نازائی همراه با تدلیس نباشد مجوّز فسخ و یا بطلان نکاح نمی شود. مثل اینکه هیچیک از زوجین قبل از عقد از آن آگاه نبوده و بعد از ازدواج مطّلع شده باشند.

تاریخ: ۲۱ ربیع الأوّل ۱۴۴۶ ھ.ق

برابر با: ۳ مهر ۱۴۰۳ ھ.ش

حوزه علمیۀ قم:

علی اکبر سیفی مازندرانی

کپی لینک کوتاه

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا