راه تشخیص مدعیان دروغین پیش از ظهور امام زمان (عج)

تحلیل عقلانی ادعای امامت

أوّلاً: باید با تفکّر در ادلّه ی عقلی امامت و ویژگی های امام معصوم و با تکیه بر برهان عقلی، کلام مدعی را نقد و ردّ کرد.

بررسی روایات مرتبط با ویژگی‌های امام معصوم

ثانیاً: با استدلال به روایات بسیار (فوق حدّ تواتر)، – که بیانگر صفات امام معصوم از جهت علم به غیب و باطن اشخاص، و به تفسیر قرآن، و احکام شرعی فقهی، و معارف عقائدی و اخلاقی و بسیاری از فضائل منحصر به فرد امام – می توان اثبات کرد که مدعی، فاقد این صفات است.

علائم قطعی ظهور و معیارهای سنجش مدعیان

ثالثاً: در مورد علائم ظهور حضرت و ویژگی های شخص حضرت در زمان ظهور، روایات متواتر وارد شده است.

باید بر اساس این معیارهای برگرفته از عقل و منطق و روایات، مدعیان دروغین را تشخیص داد و این نیاز به علم کافی و نورانیت الهی باطنی و ایمان واقعی دارد که هر کس به صمیم قلب و باطن خود آگاه است که خدای تعالیٰ فرمود: «بَل الإنسان علی نفسه بصیرة» (القیامة:۱۴) و «يُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذينَ آمَنوا بِالقَولِ الثّابِتِ فِي الحَياةِ الدُّنيا وَفِي الآخِرَةِ» (إبراهیم: ۲۷).

نقش فقها و وظیفه مکلفین در شناخت علائم ظهور

ناگفته نماند که:

• در تشخیص معیارهای مخصوص خروج حضرت – همانند صیحه ی آسمانی که همگان آن را می شنوند – و سائر روایات معتبره ی دلالت کننده بر دیگر علائم، باید به فقهاء اهل بیت مراجعه کرد.
• و در تطبیق این علائم، هر مکلّفی وظیفه دارد به باطن و صمیم قلب خود مراجعه کند و با بهره گیری دقیق از روایات علائم ظهور، واقعیت امر را بشناسد.

تاریخ:۳۰ رمضان۱۴۴۶ھ.ق

برابر با: ۱۰ فروردین ۱۴۰۳ ھ.ش

حوزه علمیۀ قم:

علی اکبر سیفی مازندرانی