الف ) هر دزدی با اقدام مسلحانه و ترساندن مردم سرقت کند محارب است، لذا کسی که مخفیانه سرقت انجام دهد یا آشکارا بصورت علنی و بدون کشیدن سلاح سرقت کنند محارب نیست.
ب ) کسی که بدون سابقه درگیری با خصومت شخصی با اقدام مسلحانه و ترساندن بر گروهی یا فردی حمله کند محارب است. اما کسی که بر یک نفر یا گروهی در یک درگیری یا خصومت شخصی حمله کند این فرد محارب نیست و الا باید هر کسی که در درگیری های شخصی با سلاح حمله کند داخل در عنوان محارب باشد در حالی که چنین نیست؛ زیرا با ظاهر نصوص و فتاوی مخالف است و ارتکاز متشرعه آن را نمی پذیرد. پس در منازعات
و درگیری های شخصی در طرف دعوا از عنوان محارب خدا و رسول خارج هستند.
لفظ و ماده ی آدم ربایی در خصوص دینی نیامده است آنچه در باب آدم ربایی وارد شده دلالت میکند بر اینکه حکم آدم ربایی تحت عنوان دزد انسان و دزد و محارب قرار می گیرد.
چنانچه آدم ربایی با اقدام مسلحانه و ترساندن همراه باشد تحت عنوان محارب قرار گرفته و حکم محارب بر آدم ربا جاری می شود.
محارب در کلام فقها کسی است که برای ترساندن مردم سلاح کشیده و بر آنها حمله کنند یا برای راهزنی موجب تا امنی راهها بشود. در خشکی باشد یا در دریا در شهر باشد یا در بیابان خواه مورد شک و اتهام باشد یا نباشد.
آنچه از نصوص استفاده میشود آن است که در محارب سه شرط است
۱- اقدام مسلحانه ۲- ترساندن مردم ۳- قصد ترساندن مردم
سلاح عنوانی عرفی است در لغت و عرف به هر وسیله ای که در آن سختی و برندگی باشد و برای جنگ و حمله کردن مهیا شده باشد سلاح گفته میشود. مانند شمشیر، کارد، عمود،فشنگ ماده منفجره و مواد شیمیایی تا زمانی که عرف آن را سلاح بداند و الا با کشیدن آن و ترساندن با آن محارب محقق نمی شود؛ و این هم بخاطر دلالت نصوص است بر اینکه کشیدن سلاح در عنوان محارب شرط شده و همچنین ترساندن و قصد ترساندن
پس سه چیز در محارب معتبر است اقدام مسلحانه پس اقدام با غیر سلاح و صرف حمل سلاح بدون استفاده از آن کفایت نمی کند ترساندن با سلاح لذا با کشیدن سلاح بدون ترساندن عنوان محارب محقق نمی شود مثلاً برای بازی با آن با برای شبیه خوانی و تعزیه و مانند آن قصد ترساندن و حمله راهزنی سرقت و جنایت و مانند آن بنابرین اگر سلاح بکشد و مردم بترسند نه بقصد ترساندن بلکه برای تمرین نظامی عنوان محارب محقق نمی شود.
