حضرت آیتالله سیفی مازندرانی دامت برکاته در بخش پایانی درس خارج فقه خود، با استناد به کلامی از امیرالمؤمنین علی (ع) در نهجالبلاغه مبنی بر اینکه «الإیمانُ عَلی أربَعِ دَعائِم»، به تشریح ارکان ایمان از جمله صبر، یقین و جهاد پرداختند.
ایشان با تأکید بر اینکه ایمان شرط اول قبولی تمامی اعمال است، خاطرنشان کردند: «ایمان علت محدثه و مبقیه دارد؛ علت محدثه آن تفکر و تعقل است، اما استمرار و بقای این عقیده منوط به صبر بر اوامر و نواهی الهی است. صبری که ستون ایمان است، به معنای استقامت در جهت و راستای ایمان و مقاومت در برابر ناملایمات و خواستههای نفسانی است.»
🔸یقین و جهاد؛ موتور محرک استقامت
این استاد برجسته حوزه علمیه در ادامه تبیین کلام علوی، «یقین» را عامل درونی و موتور محرک تداوم استقامت توصیف کرده و افزودند: «میزان استقامت انسان تابع یقین او به هدفش است.»
معظمله همچنین «جهاد» را نشانه تکامل ایمان دانسته و تصریح کردند که اگر فردی با وجود تقوا، در هنگام نیاز به جانفشانی و جهاد سرباز زند، اعمال وی فاقد ارزش خواهد بود.
🔸شرط ارزشمندی وحدت و مقاومت
آیتالله سیفی مازندرانی در بخش دیگری از سخنان خود، مفاهیم صبر و وحدت را به مسائل روز پیوند زده و تأکید کردند که استقامت و اتحاد اگر در جهت اقامه دین الهی و اطاعت از ولیخدا نباشد، نهتنها ارزشی ندارد بلکه موجب خسران است.
ایشان استقامت ۵۰ ساله ملت ایران در دوران نظام اسلامی را مشهود و ارزشمند خواندند، چرا که ریشه در ایمان به خدا و حقانیت قرآن دارد. معظمله با اشاره به آیات قرآن تأکید کردند: «هر وحدتی که در جهت اقامه دین الهی و اعتصام به حبلالله نباشد، وحدتی شیطانی است.»
🔸هشدار صریح درباره روند مذاکرات و عملکرد دستگاه دیپلماسی
آیت الله سیفی مازندرانی در مهمترین بخش از بیانات خود، به مسئله مذاکرات و عملکرد دستگاه دیپلماسی پرداختند. ایشان صراحتاً اعلام کردند: «اگر زحمات و استقامتها در میدان دیپلماسی در جهت اطاعت ولیامر و محقق کردن شروط رهبری نباشد، فاقد ارزش است.»
معظمله با انتقاد از رویکرد تیمهای مذاکرهکننده در گذشته، یادآور شدند که در جریان توافق برجام، شروط مکتوب و علنی رهبر شهید انقلاب رعایت نشد که این امر اعتراض ایشان را نیز در پی داشت. آیتالله سیفی مازندرانی هشدار دادند که نباید در دوره کنونیِ مذاکرات، این انحرافات تکرار شود و مسئولان نباید شروط رهبری را در کلمات و اقدامات خود کمرنگ کنند.
ایشان با اشاره به حساسیت مضاعف مذاکرات فعلی، نتیجه آن را تعیینکننده مقدرات ملت ایران و سرنوشت جبهه مقاومت در منطقه (لبنان، فلسطین، یمن و عراق) دانستند و تأکید کردند که تصمیمگیری در این سطح کلان، تنها در حیطه اختیارات ولیامر مسلمین است و مشروعیت مقامات اجرایی نیز منوط به تأیید ایشان است.
🔸چند پرسش اساسی از نخبگان و ملت ایران
در پایان، حضرت آیتالله سیفی مازندرانی چند پرسش اساسی و تأملبرانگیز را خطاب به فضلا، محققین، اساتید و وجدان بیدار ملت شریف ایران مطرح کردند:
۱. آیا طولانی کردن مذاکره با وضعیت نامعلوم و مبهم، همان حالتی نبود که به شهادت سیدالشهدای انقلاب منجر شد؟
۲. آیا روند ابهامآمیز و عدم قاطعیت در یکسره کردن تکلیف ملت، فرصت سوءاستفاده را برای دشمن فراهم نکرد؟
۳. آیا کوتاه آمدن از اهداف بلند انقلاب، اتخاذ «نرمش منفعلانه» و کم کردن از شروط رهبری، چراغ سبزی به دشمنان غدار برای جرئت پیدا کردن در حمله نیست؟
۴. اگر تیم مذاکرهکننده در مذاکرات قبل با قاطعیت مواضع رهبری را اعلام میکرد و جامعه را در انتظار نامعلوم نگه نمیداشت، آیا آمریکا جرئت میکرد دست به جنایت و ترور بزند؟
۵. آیا مذاکرات فعلی دارای همان خصوصیات قبلی است و مخفیکاری در اتاقهای بسته و عدم شفافیت، خطر تکرار جنایات گذشته را در پی ندارد؟
ایشان در خاتمه، از خداوند متعال برای ملت ایران در این برهه حساس و بیسابقه تاریخی، طلب بصیرت، بیداری و توفیق در شناخت و عمل به وظیفه نمودند.